Όλοι οι χρυσοθήρες έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση. Φτάνετε στην περιοχή της έρευνας γεμάτοι ενέργεια, ανάβετε τον ανιχνευτή σας και, αντί για μια ήσυχη και αποδοτική εξόρμηση, το μηχάνημά σας αρχίζει να ακούγεται σαν ένα κλουβί γεμάτο εκνευρισμένα πουλιά. Τσιρίζει, κάνει διακοπές, βγάζει παράσιτα και σας οδηγεί πολύ γρήγορα στα όρια της απόγνωσης. Αρχίζετε να αμφιβάλλετε για τον εξοπλισμό σας, εκνευρίζεστε και σκέφτεστε σοβαρά να τα μαζέψετε και να επιστρέψετε στο σπίτι σας.
Πάρτε μια βαθιά ανάσα. Το μηχάνημά σας δεν είναι χαλασμένο και δεν κάνατε κάποιο λάθος στην αγορά του. Αυτό που βιώνετε είναι απλώς η έντονη μεταλλικότητα του εδάφους και η κατάσταση είναι απόλυτα ελέγξιμη. Ας δούμε μαζί μια απλή, βήμα προς βήμα λίστα ελέγχου για να ηρεμήσετε τη συσκευή σας, ώστε να απολαύσετε την ημέρα σας και να βρείτε τον κρυμμένο χρυσό.
Το πρώτο και πιο κρίσιμο βήμα είναι να ελέγξετε την εξισορρόπηση εδάφους (ground balance). Αν δεν εξισορροπήσετε το μηχάνημά σας με το τοπικό χώμα, ο ανιχνευτής θα προσπαθήσει να διαβάσει ολόκληρο τον πλανήτη σαν ένα τεράστιο μεταλλικό αντικείμενο. Αν η συσκευή σας διαθέτει κουμπί αυτόματης εξισορρόπησης, κρατήστε το πατημένο και αρχίστε να κινείτε τον δίσκο πάνω-κάτω, από τα δεκαπέντε εκατοστά έως τα τρία εκατοστά από την επιφάνεια, σε ένα καθαρό κομμάτι γης χωρίς μέταλλα. Επαναλάβετε αυτή την κίνηση μέχρι ο θόρυβος της επιστροφής να εξαφανιστεί εντελώς. Αν το μηχάνημά σας έχει αυτόματη ανίχνευση εδάφους (ground tracking), δώστε του μισό λεπτό περπατήματος για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες.
Το δεύτερο βήμα είναι να χαμηλώσετε την ευαισθησία (sensitivity ή gain). Εδώ ακριβώς οι περισσότεροι αρχάριοι κάνουν ένα τεράστιο λάθος. Η διαίσθησή τους λέει ότι πρέπει να έχουν την ευαισθησία στο 100% για να πετύχουν το μέγιστο δυνατό βάθος. Όμως, σε βαριά μεταλλικά εδάφη με χρυσό, η υπερβολική ευαισθησία απλώς ενισχύει τον θόρυβο του ίδιου του χώματος. Είναι ακριβώς σαν να ανάβετε τη μεγάλη σκάλα των φώτων του αυτοκινήτου σας μέσα σε πυκνή ομίχλη: το φως αντανακλάται στα σταγονίδια και σας τυφλώνει. Η μείωση της ευαισθησίας στο 70% ή ακόμα και στο 60% μπορεί να φαίνεται σαν υποχώρηση, αλλά στην πραγματικότητα σβήνει τα παράσιτα του εδάφους, επιτρέποντας στα καθαρά σήματα του πραγματικού χρυσού να ακουστούν πεντακάθαρα.
Το τρίτο βήμα αφορά τη φυσική τεχνική της κίνησής σας. Σε δύσκολα εδάφη, οποιαδήποτε αλλαγή στην απόσταση ανάμεσα στον δίσκο και το χώμα αλλάζει αυτόματα και την ένταση του σήματος εδάφους. Αν σηκώνετε τον δίσκο στις άκρες της κίνησής σας σαν εκκρεμές, το μηχάνημα θα χτυπήσει ψεύτικο στόχο. Αν χτυπήσετε μια πέτρα, θα βγάλει παράσιτο. Πρέπει να κρατάτε τον δίσκο αναζήτησης απόλυτα επίπεδο, παράλληλο και σε σταθερή, ελάχιστη απόσταση από την επιφάνεια της γης σε όλη τη διάρκεια της σάρωσης.
Τέλος, προσέξτε τις λεγόμενες «θερμές πέτρες» (hot rocks). Πρόκειται για μεμονωμένα πετρώματα που περιέχουν πολύ μεγαλύτερη συγκέντρωση σιδήρου από το γύρω χώμα. Όταν ο δίσκος περνά από πάνω τους, προκαλούν έναν έντονο ψεύτικο συναγερμό. Αν πάρετε ένα σήμα, απομακρύνετε τα πρώτα εκατοστά του χώματος. Αν το σήμα μεταφέρεται μαζί με μια συγκεκριμένη πέτρα που πετάξατε στην άκρη, τότε βρήκατε μια θερμή πέτρα. Πετάξτε την μακριά και συνεχίστε την έρευνα. Ακολουθώντας αυτά τα απλά βήματα ρύθμισης, θα μεταμορφώσετε τον ανιχνευτή σας από μια ενοχλητική γεννήτρια θορύβου σε ένα απόλυτα εστιασμένο εργαλείο εντοπισμού χρυσού.
Αυτά είναι όλα όσα πρέπει να ξέρετε για ανιχνευτεσ χρυσου (gold detectors).